Całopalenie
Z mrocznych oddali
przez otwarte okno
zlatują się nocne roje.
Nęci je chwiejny płomyk,
złudna jutrzenka swobody,
zdradliwe zbawienne słońce.
Z opalonymi skrzydłami
padają, by znów z impetem
pełne dla bólu pogardy
podjąć lot dookoła
dręczącej je tajemnicy.
Jeden z nich w płomień runął,
słychać trzask suchy i twardy,
owadzi Giordano Bruno
spłonął. Za co? Dla kogo?
W imię jakiej idei?
Jakiej owadziej prawdy?
Zwiń | Ranking: 130 |
Wybierz wiersz:
Mini Ranking:
Maska Pośmiertna, Czas, Do mrówki, Cynizm, Inwokacja do róż, Głód, koło święconej kredy, Całopalenie, ...
zobacz ranking
Cynizm, ...
zobacz ranking
Ostatnio wybrane:
Epiktet, Czas, Głód, koło święconej kredy, Cynizm, Do mrówki, Całopalenie, Maska Pośmiertna,
Karolina - zobacz wybrane
Czas, Do mrówki, Inwokacja do róż, Głód, koło święconej kredy, Cynizm, Dwie strofki,
Emilia - zobacz wybrane
koło święconej kredy, Cynizm, Czas,
Tytus - zobacz wybrane
