header photo

Piechal Marian

Wiersze

Głód

Pragnienia ludzkie
w głąb i wzwyż, między
robakiem a ptakiem.

Sny wyżej lotu
jastrzębi, jawa
niżej pełzania żmij.


Więcej, dalej, wyżej
lotu, niżej pełzania.

Głód, który się syci
coraz większym głodem.

Całopalenie

Z mrocznych oddali
przez otwarte okno
zlatują się nocne roje.

Nęci je chwiejny płomyk,
złudna jutrzenka swobody,
zdradliwe zbawienne słońce.

Z opalonymi skrzydłami
padają, by znów z impetem
pełne dla bólu pogardy
podjąć lot dookoła
dręczącej je tajemnicy.

Jeden z nich w płomień runął,
słychać trzask suchy i twardy,
owadzi Giordano Bruno

Wybierz wiersz:

Mini Ranking:

koło święconej kredy, ...
zobacz ranking

Całopalenie, Dwie strofki, Epiktet, koło święconej kredy, Głód, Maska Pośmiertna, Inwokacja do róż, ...
zobacz ranking

Maska Pośmiertna, koło święconej kredy, Inwokacja do róż, Cynizm, Do mrówki, Dwie strofki, Epiktet, Całopalenie, Czas, Głód, ...
zobacz ranking

Czas, Cynizm, Epiktet, Całopalenie, Głód, ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

Głód, Inwokacja do róż, Do mrówki, Epiktet, koło święconej kredy, Cynizm, Maska Pośmiertna,
Pankracy - zobacz wybrane

Dwie strofki, Czas, Epiktet, koło święconej kredy, Całopalenie, Inwokacja do róż,
Remigiusz - zobacz wybrane

Epiktet, Czas, Głód, koło święconej kredy, Cynizm, Do mrówki, Całopalenie, Maska Pośmiertna,
Karolina - zobacz wybrane